21673
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-21673,cookies-not-set,stockholm-core-1.1,select-child-theme-ver-1.1,select-theme-ver-5.1.8,ajax_fade,page_not_loaded,menu-animation-underline,popup-menu-fade,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

sprawy karne z zakresu własności intelektualnej nadające się do mediacji

Sprawy karne z zakresu własności intelektualnej nadające się do mediacji najczęściej obejmują:
  • przywłaszczenie cudzego autorstwa
  • zgłoszenie cudzego wynalazku, wzoru lub topografii
  • ujawnienie informacji o cudzych wynalazkach, wzorach, topografiach
  • oznaczanie towarów podrobionym znakiem towarowym
  • niezgodne z prawdą posługiwanie się informacjami o istnieniu ochrony prawnej
  • rozpowszechnianie utworu bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy
  • zniekształcenie utworu
  • rozpowszechnianie utworu bez pozwolenia
  • nielegalne utrwalanie oraz zwielokrotnianie przedmiotów praw autorskich i praw pokrewnych
  • paserstwo w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych
  • naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa
  • karalne naśladownictwo

mediacja w postępowaniu przygotowawczym

W sprawach karnych organem „otwierającym” drogę mediacji jest organ procesowy. Na etapie postępowania przygotowawczego racjonalne jest, gdy organ:
  • procesowy widzi możliwość sformułowania wniosku o warunkowe umorzenie postępowania
  • w przypadku przestępstw ściganych na wniosek, gdy dzięki mediacji konflikty są łagodzone na tyle ze pokrzywdzony nie złoży wniosku bądź wycofa złożony wniosek
  • w przypadku umorzenia absorpcyjnego regulowanego art. 11 kpk

dobrowolność

Udział oskarżonego i pokrzywdzonego w postępowaniu mediacyjnym jest dobrowolny. Zgodę na uczestniczenie w postępowaniu mediacyjnym odbiera organ kierujący sprawę do mediacji lub mediator, po wyjaśnieniu oskarżonemu i pokrzywdzonemu celów i zasad postępowania mediacyjnego i pouczeniu ich o możliwości cofnięcia tej zgody aż do zakończenia postępowania mediacyjnego.

mediator w sprawach karnych

Postępowania mediacyjnego nie może prowadzić osoba, co do której w sprawie zachodzą okoliczności określone w art. 40 i art. 41 § 1 (np. jest małżonkiem strony lub pokrzywdzonego albo ich obrońcy, pełnomocnika lub przedstawiciela, brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia lub wydał zaskarżone zarządzenie, brał udział w sprawie jako prokurator, obrońca, pełnomocnik, przedstawiciel ustawowy strony, albo prowadził postępowanie przygotowawcze) a także czynny zawodowo sędzia, prokurator, asesor prokuratorski, a także aplikant wymienionych zawodów, ławnik, referendarz sądowy, asystent sędziego, asystent prokuratora oraz funkcjonariusz instytucji uprawnionej do ścigania przestępstw.

zakaz przesłuchania mediatora

Mediator nie może być przesłuchiwany w charakterze świadka co do faktów, o których dowiedział się od oskarżonego lub pokrzywdzonego prowadząc postępowanie mediacyjne, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.

Inicjatywa prowadzenia mediacji

Sąd lub referendarz sądowy, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator lub inny organ prowadzący to postępowanie, może z inicjatywy lub za zgodą oskarżonego i pokrzywdzonego skierować sprawę do instytucji lub osoby do tego uprawnionej w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego między pokrzywdzonym i oskarżonym.

okres mediacji

Postępowanie mediacyjne w sprawach karnych nie powinno trwać dłużej niż miesiąc, a jego okresu nie wlicza się do czasu trwania postępowania przygotowawczego

Jeżeli postępowanie mediacyjne nie zostało ukończone w terminie miesiąca, a uczestnicy wyrażają wolę kontynuowania postępowania mediacyjnego, mediator niezwłocznie sporządza i przedstawia organowi, który skierował sprawę do postępowania mediacyjnego, informację o stanie postępowania mediacyjnego, wskazując przyczyny bezskutecznego upływu terminu.

W uzasadnionych przypadkach organ, który skierował sprawę do postępowania mediacyjnego, na wniosek mediatora, może przedłużyć termin, na czas niezbędny do zakończenia postępowania mediacyjnego.

udostępnienie akt sprawy

Mediatorowi udostępnia się akta sprawy w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego.

Mediatorowi nie udostępnia się materiałów zawartych w aktach sprawy, na które rozciąga się obowiązek zachowania w tajemnicy informacji niejawnych albo zachowania tajemnicy związanej z wykonywaniem zawodu lub funkcji, materiałów dotyczących stanu zdrowia oskarżonego, opinii o oskarżonym, danych o jego karalności oraz pozwalających na ustalenie tożsamości świadka przesłuchanego w trybie art. 184 kpk, których ujawnienie pokrzywdzonemu mogłoby mieć wpływ na odpowiedzialność karną innych oskarżonych w tej sprawie nieuczestniczących w postępowaniu mediacyjnym.

Udostępnienie akt sprawy mediatorowi może nastąpić poprzez:

  • umożliwienie bezpośredniego zapoznania się z aktami w obecności upoważnionego pracownika organu prowadzącego postępowanie
  • wydanie kopii dokumentów z akt sprawy

zezwolenie na sporządzenie odpisów z akt sprawy

poufność

Mediator przechowuje odpisy, kopie oraz notatki z akt sprawy w sposób uniemożliwiający zapoznanie się z nimi osobom postronnym i po zakończeniu postępowania mediacyjnego zwraca je organowi, który skierował sprawę do postępowania mediacyjnego

ograniczenia co do miejsca mediacji

Postępowania mediacyjnego nie przeprowadza się w lokalu zajmowanym przez uczestników lub ich rodziny ani w budynkach organów uprawnionych do skierowania sprawy do postępowania mediacyjnego. W uzasadnionych przypadkach, za zgodą uczestników, można przeprowadzić postępowanie mediacyjne w lokalu zajmowanym przez uczestników lub ich rodziny.

mediacja pośrednia

Jeżeli nie jest możliwe bezpośrednie spotkanie oskarżonego z pokrzywdzonym, mediator może przeprowadzić postępowanie mediacyjne w sposób pośredni, przekazując każdemu z nich informacje, propozycje i stanowisko dotyczące zawarcia ugody i jej treści zajmowane przez innego uczestnika.

przebieg mediacji karnej

Mediator po otrzymaniu postanowienia o skierowaniu sprawy do instytucji lub osoby do tego uprawnionej w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego:

1) niezwłocznie nawiązuje kontakt z oskarżonym i pokrzywdzonym, ustalając termin i miejsce spotkania z każdym z nich;

2) przeprowadza z oskarżonym i pokrzywdzonym, w dogodnym dla nich miejscu i czasie, indywidualne lub wspólne spotkania wstępne, podczas których wyjaśnia oskarżonemu i pokrzywdzonemu cele i zasady postępowania mediacyjnego, a także poucza ich o możliwości cofnięcia zgody na uczestniczenie w postępowaniu mediacyjnym aż do jego zakończenia oraz odbiera od oskarżonego i pokrzywdzonego zgodę na uczestniczenie w postępowaniu mediacyjnym, jeżeli nie odebrał jej organ kierujący sprawę do mediacji;

3) przeprowadza spotkanie mediacyjne z udziałem oskarżonego i pokrzywdzonego w miejscu i czasie dogodnym dla uczestników;

4) pomaga w sformułowaniu treści ugody między oskarżonym i pokrzywdzonym, informując ich możliwości nadania ugodzie klauzuli wykonalności co pozwala na egzekucje ugody w drodze egzekucji cywilnej;

5) sprawdza wykonanie zobowiązań wynikających z zawartej ugody.

sprawozdanie

Po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego mediator niezwłocznie sporządza pisemne sprawozdanie z wyników postępowania mediacyjnego i przedstawia je organowi, który skierował sprawę do postępowania mediacyjnego.

Sprawozdanie powinno zawierać:

1) sygnaturę sprawy;

2) imię i nazwisko mediatora lub nazwę instytucji powołanej do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego;

3) informację o wynikach postępowania mediacyjnego;

4) podpis mediatora.

 

Instytucja lub osoba do tego uprawniona sporządza, po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego, sprawozdanie z jego wyników. Do sprawozdania załącza się ugodę podpisaną przez oskarżonego, pokrzywdzonego i mediatora, jeżeli została zawarta.

odmowa nadania klauzuli wykonalności ugodzie zawartej przed mediatorem

Sąd lub referendarz sądowy odmawia nadania klauzuli wykonalności ugodzie zawartej przed mediatorem, w całości lub w części, jeżeli ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.